Home isn't a place, it's a person.

Λέν πως η ζωή αποκτά νόημα μόνο όταν βρεις πού να την ακουμπήσεις. Για μένα η ουσία είν το μοίρασμα, ν ανοίγεις τα χαρτιά σου χωρίς φίλτρα: σκέψεις, ανάγκες, συναισθήματα. Ψάχνω εκείνη που η λέξη «μαζί» σημαίνει παρουσία αληθινή, που θα ξέρει να διαβάζει & τη σιωπή μου & θα είναι δίπλα μου στα εύκολα & στα ζόρικα, χωρίς περιττά «γιατί» & «πώς», απλώς επειδή εκεί επιλέγει να είναι. Και πάνω απ' όλα, εκείνο το βλέμμα απόλυτης αποδοχής στο τέλος της εξαντλητικής μέρας, που λειτουργεί σαν διακόπτης, κλείνει το χάος έξω, σβήνει την κούραση & σου θυμίζει πως βρήκες το σπίτι σου. Κι αν μας χωρίζουν κάμποσα χιλιόμετρα, δεν με τρομάζει, η απόσταση γίνεται απλώς ο δρόμος προς το σπίτι. Εσένα τι σε κάνει να νιώθεις πως γύρισες σπίτι; Life only finds its meaning when you discover where to set it down. For me, the essence is sharing, laying your cards on the table without filters: thoughts, needs, feelings. I'm looking for the person for whom "together" means a genuine presence; someone who can read even my silence & will be there through the easy days & the hard ones, without needless "whys" & "hows", simply because that's where they choose to be. And above all, that look of complete acceptance at the end of an exhausting day that works like a switch, shutting the chaos out & reminding you you've found your home. And if a few miles stand between us, that doesn't scare me; when two people want the same thing, distance just becomes the road home. What makes you feel like you've come home?