نه تو آنی که همانی ، نه من آنم که تو دانی

می‌دونی دوست عزیز من دیگه خوشگلی مثل قدیم اولویت آدما نیست. اینجوری نیست که چون چشم و ابروی خوشگل و لبای برجسته داشته باشی، آدما برات سر و دست بشکنن. آدما دیگه از این چیزا خسته‌ن. آدم خوشگل زیاد دیدن، تماشات می‌کنن و تو دلشون میگن: عجب …، و رد میشن. این روزا اگر مهربان نباشی، اگر قلبت بزرگ نباشه، اگه یار و یاور نباشی، هیچ‌کس دوستت نداره. بگذریم از اون دسته که فقط فکر و ذکرشون پوله دنیا عوض شده... باید بتونی خودت رو بذاری جای آدما، باید رنجشون رو بفهمی، باید درنگ کنی، فکر کنی، حس کنی، همدلی کنی، هم‌دردی کنی. باید انسانیت رو با تمام نقص‌ها و کمبودهاش زندگی کنی. هیچ‌کس به خوشگل کوچولوی بازیگرِ رو به بالای سن نمایش، وقتی که داره سعی می‌کنه خودش رو چیزی که نیست نشون بده، دوست نداره. اون‌ها خودِ ناقص و کج و معوجِ تو رو بیشتر دوست دارن، وقتی که بوی یک آدم خوب می‌دی. یه انسان خوب معمولی که حتماً اشتباه می‌کنه و پر از عیب و ایراده، اما سعی می‌کنه توی این دنیا بد نباشه، و به اصول انسانی خودش وفادار باشه